Steinfurt

De Steinfurt Bagno, de voormalige lusthof van de graaf van Bentheim-Steinfurt, is een zeer bijzondere cultuurschat in het Münsterland. De kunstminnende graaf liet een exotisch tuinlandschap aanleggen in het bos bij het kasteel. Bezoekers uit heel Europa flaneerden van het Chinese paleis naar de Griekse tempel, slenterend tussen de Zoete Fontein en de trapsgewijze terrassen. Ze wandelden in de bloementuin van de prinses en stalen een kus van hun geliefde op Rozeneiland. Een badsalon (Italiaans: il bagno) gaf de tuin zijn naam. Het hof van Burgsteinfurt was een bruisende bron van muzikaal leven tijdens de bloeitijd van de tuin aan het eind van de 18e eeuw. Graaf Karl, zelf een enthousiast fluitist, onderhield een hoforkest van 35 instrumentalisten en zangers. Voor de zomermaanden liet de graaf een concertzaal bouwen in het midden van de bagno. De "Grand Galerie pour les Concerten" was gemodelleerd naar de Franse "Grand Trianon" paleisgalerij in Versailles. Terwijl het hoforkest hedendaagse componisten van de Weense Terwijl het hoforkest hedendaagse Weense klassieke componisten speelde, luisterden buiten de open zijdeuren van de concertzaal "goed geklede" bezoekers naar de geluiden van de instrumenten, die samensmolten met het gezang van de vogels. De Concertzaal, gebouwd rond 1774, wordt beschouwd als de oudste vrijstaande concertzaal van het Europese continent. Uitgewerkte stucversieringen in de "Lodewijk XVI"-stijl, grotwandnissen, rijkelijk versierde spiegelwanden en plafondspiegels geven het interieur een unieke ambiance.